De rollen die je speelt
In bijna elke familie heeft iedereen wel een soort rol.
De vredestichter. De clown. De verantwoordelijke. De zorgzame. De rebel. Degene die alles regelt. Of juist degene van wie niemand echt weet wat er vanbinnen speelt.
Die rollen worden bijna nooit bewust verdeeld.
Ze ontstaan gewoon.
Jij was op een gegeven moment degene die altijd voor iedereen klaarstond, en iedereen vond dat prettig, dus je bleef het doen.
Of je was degene die niet te veel ruimte innam, en ergens ben je dat gewoon gaan geloven.
Ram Dass zei ooit mooi:
“Als je denkt dat je verlicht bent, ga dan een week met je familie doorbrengen.”
Best treffend.
Afgelopen week sprak ik bijvoorbeeld mijn goede vriend Chris. Hij was net een week in Frankrijk geweest met zijn ouders, vijf broers en alle aanhang, met z’n allen in één huis.
Pittig.
En op sommige momenten vond hij dat zelf ook wel, haha.
Herkenbaar dus.
Want er is misschien geen plek op aarde waar je zo snel terugvalt in wie je ooit was als thuis.
Je loopt naar binnen en voor je het weet ben je ineens weer twaalf.
En Moederdag, dat zondag is, brengt families natuurlijk ook weer bij elkaar.
Wat vaak ook betekent dat die oude dynamieken weer boven komen.
Wie regelt het eten.
Wie houdt de sfeer goed.
Wie praat het meest.
Wie houdt zich juist stil.
Wie zegt wat niemand anders zegt.
Dat is niet per se goed of fout.
Het is gewoon menselijk.
Maar het is wel interessant om jezelf af te vragen:
is de rol die jij in je familie speelt eigenlijk nog wel echt van jou?
Of is die er ooit gewoon in geslopen, en ben je hem daarna nooit meer echt gaan bevragen?
Authenticiteit begint denk ik niet alleen op je werk of bij mensen die je nog niet goed kennen.
Juist thuis wordt vaak zichtbaar hoeveel van jezelf je echt laat zien.
De Vrijdag Vraag:
Welke rol speel jij in je familie, en heb je die eigenlijk zelf gekozen?
Is er iets wat je thuis nooit zegt, of nooit bent, maar eigenlijk wel zou willen zijn?
Ken je iemand die deze vraag ook mooi zou vinden? Deel via WhatsApp
Ik ben benieuwd, -. |
